‘Eerste zonnepanelen in Mariahoeve lagen op ons dak’

Fred Hofman (70) woont sinds 1985 in een tussenwoning uit 1961 in Mariahoeve. Het energielabel was een D, maar inmiddels heeft hij met zijn partner de woning naar een comfortabel (bijna) A-label gebracht.

Op het dak van Fred zie je zonnepanelen.

U nam al 35 jaar geleden maatregelen om energie te besparen. Had dat te maken met het milieu of met een hoge energierekening?

‘Beide. In 1972 hield ik op de HTS een spreekbeurt over het boek Grenzen aan de Groei van de Club van Rome. Daar stond het allemaal al in, ook dat de aarde opwarmt door het gebruik van fossiele brandstoffen. Helaas is die waarschuwing toen niet serieus genomen. Los daarvan schrok ik ook van de hoge energiekosten. In dit huis vloog de warmte er aan alle kanten uit.’ ‘Op de eerste eindafrekening stond een gasverbruik van 2.400 m³. In 1986 – we woonden hier amper een jaar – zijn de spouwmuren geïsoleerd. Dat was het begin. Zo hebben we stap voor stap maatregelen genomen: een HR-ketel, isolatie van de kruipruimte en het dak, andere kozijnen en ramen. Alle maatregelen samen tellen op tot een besparing van 1.600 m³ gas. Het verbruik schommelt nu rond de 800 m³.’

Terwijl op de  meeste daken in de buurt nog geen zonnepanelen liggen, hebt u al de eerste set afgeschreven en vervangen door nieuwe panelen.

‘Ja, wij waren in 2003 het eerste huis in Mariahoeve met zonnepanelen: vier stuks met een vermogen van 300Wp. In 2016 zijn ze vervangen door zes nieuwe panelen met een vermogen van 1.500Wp. We wekken nu net zoveel stroom op als dat we gebruiken. De oude panelen liggen overigens ergens in Marokko op het dak van het ouderlijk huis van een Haagse Marokkaan. Hergebruik van zonnepanelen, dat is dubbelop duurzaam.’

U had waarschijnlijk ook de primeur van de eerste zonnecollector in Mariahoeve. Hoe werkt dat systeem? 

In 2000 hebben we een zonnecollector laten installeren met een warmwatervat van 110 liter. Het is een gesloten systeem dat bestaat uit een paneel op het dak met koelvloeistof. De zon warmt de vloeistof op die vervolgens naar een warmtewisselaar stroomt waar de warmte wordt afgegeven aan leidingwater in het voorraadvat. Zodra de zon schijnt, werkt het systeem, ook in de winter. Een geiser brengt het voorverwarmde water op een temperatuur van 60 ⁰C voor gebruik in de badkamer en keuken. Die hoge temperatuur is nodig om legionella-besmetting te voorkomen. De zonnecollector werkt al achttien jaar probleemloos.’

Wat was de laatste investering in duurzaamheid?

‘Aan de voor- en achterkant van de woonkamer zijn nieuwe kozijnen geplaatst met HR++ glas. De hoogste standaard is drielaags: +++ . Maar het verschil in prijs met tweelaags is groot en het effect klein. We hebben ons goed laten adviseren. Het aanbod producten om je huis te verduurzamen is  enorm, net als de beloofde effecten. Je kunt als leek moeilijk beoordelen wat in jouw situatie het beste is.’

Wat staat er nog in de planning?

‘Ik heb infrarood foto’s laten maken van de gevels om te zien waar nog veel warmte ontsnapt. Dan blijkt de voordeur een groot warmtelek te zijn. Dat wordt waarschijnlijk het volgende project.’

Wat is de grootste frustratie?

‘Het blijkt heel lastig om het stroomgebruik terug te brengen. Het ligt nu hoger dan in 1985. In de loop der jaren zijn er steeds meer elektrische apparaten het huis ingekomen. Keukenapparatuur maar ook een computer, smartphone, decoder – allemaal verbruiken ze stroom. Stand-by soms maar een fractie minder dan in de gebruik-stand. Daarom gaan apparaten bij ons zoveel mogelijk helemaal uit. Wie zelf stroom opwekt, is extra zuinig. Zo werkt het bij mij althans.’

Nieuwsgierig naar meer verhalen?

Er zijn nog meer Haagse aanpakkers die alleen of samen met de VvE hun woning of gebouw hebben aangepakt. Laat u inspireren.